Contact Us!

News'y

Zapraszamy na badanie wzroku i pomiar ciśnienia śródgałkowego

24-03-2018
Zaprazamy serdecznie na badanie wzroku i pomiar ciśnienia śródgałkowego. Więcej inforamcji przeczytacie Państwo poniżej.
News'y

Zmarł mężczyzna poszkodowany w sobotnim pożarze w Krempnej

10-01-2018
W jasielskim szpitalu zmarł mężczyzna poszkodowany w wyniku pożaru, do którego doszło w minioną sobotę w jednym z budynków na terenie Krempnej. Prawdopodobnie do...
News'y

Na dnie zalewu w Krempnej znaleziono ciało mężczyzny

05-12-2017
Policjanci wyjaśniają okoliczności śmierci 43-letniego mieszkańca Krempnej. Jego ciało znaleziono na dnie zbiornika wodnego.  Informację o zaginięciu mężczyzny funkcjonariusze...
News'y

Nie chcą Parku Krajobrazowego Beskidu Niskiego

24-11-2017
Starosta Karol Górski oraz burmistrzowie miast i wójtowie gmin z terenu powiatu gorlickiego jednym głosem wypowiedzieli się na temat projektu zmiany „Planu zagospodarowania...
News'y

Informacje o "Białej sobocie" w Ośrodku Zdrowia w Krempnej

14-11-2017
Uprzejmie informujemy, że w dniu 18 listopada 2017 r w Gminnym Ośrodku Zdrowia odbędzie się tzw. "Biała sobta".       Organizatrami tego szlachetnego wydarzenia są:
News'y

“Życie ludzkie zmienia się, ale się nie kończy”

02-11-2017
1 listopada Kościół katolicki obchodzi uroczystość Wszystkich Świętych. Dzisiejsza uroczystość ma charakter bardzo radosny. Wspominamy, bowiem dzisiaj wszystkich tych, którzy...
News'y

Strona www.krempna4u.pl jednym z laureatów konkurs pt. „Sołectw@ w sieci"

29-10-2017
 W środę 18 października w Poznaniu podczas konferencji, Wieś Polska-Wieś Innowacyjna’’ nastąpiło rozstrzygnięcie V jubileuszowego ogólnopolskiego konkursu na...
News'y

Internet przyśpiesza

12-10-2017
Mieszkańcy  Grabiu i Wyszowatki  mogą już korzystać z wyższej jakości połączeń telefonicznych, lepszego zasięgu i dostępu do szybszego Internetu mobilnego. Dotyczy to...

Zapraszamy na badanie wzroku i pomiar ciśnienia śródgałkowego

Zmarł mężczyzna poszkodowany w sobotnim pożarze w Krempnej

Na dnie zalewu w Krempnej znaleziono ciało mężczyzny

Nie chcą Parku Krajobrazowego Beskidu Niskiego

Informacje o "Białej sobocie" w Ośrodku Zdrowia w Krempnej

“Życie ludzkie zmienia się, ale się nie kończy”

Strona www.krempna4u.pl jednym z laureatów konkurs pt. „Sołectw@ w sieci"

Internet przyśpiesza

Magurskie wyprawy

loading...

Komunikaty

loading...
loading...

Ludwik baron Possinger von Choborski herbu Leliwa, prawnik i polityk, pomimo faktu, iż zajmował najwyższe stanowiska w Monarchii Habsburgów, w Galicji pozostaje niemal nieznany. Być może przyczyna tego stanu rzeczy leży w „nieswojsko” brzmiącym nazwisku, przez co zaliczany był do szeregu, mniej bądź bardziej, ważnych urzędników austriackich czy czeskich, którzy kraje koronne traktowali jako folwark Wiednia?

Może. W porównaniu z innymi możnymi z epoki nie napisano o nim za wiele. Pojawia się gdzieś na drugim planie, najczęściej jako wyznacznik czasów: …działo się to za Possingera, czasem jego osoba przywoływana jest w galicyjskim pamiętnikarstwie. Dotychczas nie wyjaśnionym pozostawało jego pochodzenie. Jedni historycy pisali (i piszą), że pochodził z żydowskiej rodziny z Galicji Wschodniej, inni – że był Austriakiem, kolejni, że Czechem.

 

Okazuje się, że związki Possingera z Galicją, a w szczególności z Łemkowszczyzną, są dużo bliższe niż wcześniej mogłoby się wydawać. Punktem wyjścia w moich poszukiwaniach była pewna informacja o liście greckokatolickiego proboszcza z Wysowej skierowanym do Ludwika Possingera. Ale od początku…

Józef Possinger urodził się w 1796 roku na Morawach, w rodzinie żydowskiego kupca. Przyjęcie katolicyzmu ułatwiało mu karierę w austriackiej administracji. Około 1820 roku skierowany został do Królestwa Galicji i Lodomerii, która w tym czasie wchłaniała rzesze urzędników z Austrii, Czech i Moraw. Pierwszą posadę otrzymał w Andrzejówce nad Popradem, koło Muszyny, gdzie pracował w punkcie celnym na granicy galicyjsko-węgierskiej jako Schrankenwärter – urzędnik niżej rangi urzędu cłowego. Związał się tam z urodzoną w 1800 roku Anną Chobor (czasami nazwisko zapisywane było również w wersji Hobor), córką Wasyla, Rusinką z Andrzejówki. Pod niedługim czasie wzięli ślub, który prawdopodobnie odbył się w 1821 roku w cerkwi w Andrzejówce, jednak z powodu wybrakowania ksiąg metrykalnych (szczególnie w latach 1790-1831) nie jestem w stanie tego źródłowo potwierdzić. Przed 1823 roku Possinger przeniesiony został do Grabia w cyrkule jasielskim, na posadę rewizora w tamtejszej placówce celnej. Wraz z małżonką zamieszkali w budynku komory celnej usytuowanym na skraju wsi, przy trakcie wiodącym na graniczną przełęcz Beskid. Komorę w Grabiu tworzyły wówczas dwa duże murowane budynki z obszernymi ogrodami, trzy mniejsze, drewniane oraz zamknięty w kwadrat folwark gospodarczy umiejscowiony po drugiej stronie mostu, w widłach potoków Ryjak i Czumak. W pierwszej połowie lat dwudziestych XIX wieku oprócz Possingerów w komorze w Grabiu mieszkało jeszcze kilka innych rodzin urzędników – Heltzlowie, Weissowie, Frankiewicze oraz pochodząca z okolic Muszyny rodzina Medwiedeckich. Chyba można przypuszczać, że żyli w komitywie, gdyż w różnych konfiguracjach występują jako rodzicie chrzestni kolejnych dzieci rodzących się w rodzinach zamieszkujących komorę w Grabiu.

10 stycznia 1823 roku w Grabiu urodził się Ludwik – pierworodny syn Józefa i Anny Possinegrów (wszystkie jego biogramy błędnie podają jako datę urodzin 6 stycznia 1823) roku). Dwa dni później w miejscowej cerkwi greckokatolickiej został ochrzczony przez księdza Andrzeja Trochanowskiego. Za rodziców chrzestnych Possingerowie obrali Józefa Weissa i córkę Dominika Heltzla – Domicelę Antoninę. W roku kolejnym, 6 października urodziła się córka Possingerów Teresa Marianna.

40319

Cerkiew w Grabiu, w której ochrzczony został Ludwik Possinger

Pomiędzy 1825 a 1829 rokiem Possinger przeniesiony został do którejś z okolicznych, granicznych miejscowości, jednak jak na razie, jeszcze nie wiem do której… (wstępnie mogę wykluczyć: Barwinek, Radocynę i Regetów). Urodził się w tym czasie, prawdopodobnie w 1828 roku, kolejny syn, Aleksander.

Przed 1830 rokiem Józef Possinger oddelegowany został na posterunek do Koniecznej. Z racji, iż była to niewielka placówka i nie posiadała zaplecza mieszkaniowego, rodzina Possingerów zamieszkała w wynajętym domu (nr 67) znajdującym się w północnej części wsi, w pobliżu granicy ze Zdynią. Mieszkając w Koniecznej nadal utrzymywali kontakty z Weissami i Heltzlami z Grabia, a także z rodziną urzędnika celnego z Koniecznej – Karola Sternke.
20 lipca 1830 roku na świat przyszła kolejna córka – Magdalena Aniela, która wkrótce, 20 listopada zmarła i pochowana została na miejscowym cmentarzu. Pogrzeb poprowadził paroch ze Zdyni, ksiądz Andrzej Obuszkiewicz.

Kolejny urząd cłowy, do którego skierowany został Józef Possinger mieścił się w Wysowej. Tam Possinger zastąpił Karola Sontaga. Komora celna znajdowała się w obszernym, drewnianym budynku z ogrodem, położonym w centrum wsi, na terasie nad Ropą pomiędzy dzisiejszym mostem, a budynkiem uzdrowiska (obecnie łąka).

Pobyt w Wysowej zapisał się tragicznie dla rodziny Possingerów. 12 kwietnia 1834 roku zmarł sześcioletni Aleksander, którego pochowano na miejscowym cmentarzu. Rok później, 23 maja 1835 roku urodził się Ferdynand, który ochrzczony został (24 maja) w wysowskiej cerkwi przez długoletniego proboszcza, księdza Wincentego Polańskiego. Jego urodziny nie przełamały jednak złej passy. 21 września 1836 roku zmarła Anna Possinger, a w krótce po niej, 21 grudnia Józef. Obydwoje zostali pochowani na cmentarzu w Wysowej. Jakie były dalsze losy osieroconych dzieci, dokładnie nie wiadomo.

Trzynastoletni Ludwik trafił do prowadzanego przez jezuitów sześcioletniego gimnazjum w Nowym Sączu. Znalazł się tam w jednej klasie z Józefem Sembratowiczem z Krynicy, późniejszym greckokatolickim biskupem i metropolitą halickim, z którym Possinger, już jako namiestnik Galicji, będzie w przyszłości skonfliktowany. Po jego ukończeniu kontynuował naukę na Uniwersytecie Lwowskim, na którym, w 1845 roku otrzymał tytuł doktora praw. W tym też roku wstąpił w szeregi służby cywilnej i rozpoczął pracę w najważniejszym galicyjskim urzędzie, jakim było Gubernium we Lwowie. W czasie Wiosny Ludów pracował przez chwilę w lwowskim magistracie. Wraz z objęciem namiestnictwa galicyjskiego przez Agenora Gołuchowskiego rozpoczęła się nad wyraz szybka droga awansu Possingera. Namiestnik niewątpliwie uchylił Possingerowi drzwi do wielkiej polityki. Już w 1850 roku mianowany został sekretarzem gubernatorstwa. Lwowskie salony huczały, że młody prawnik obrany został na pupilka cesarskiego namiestnika. W tym okresie Ludwik poślubił pochodzącą z Tarnowa Emilię Krogulską (urodzoną w 1831 roku), córkę Szymona i Antoniny z Mayerów. 26 listopada 1854 roku urodziła się ich córka Mathilde Severine, a kilka lat później syn Ludwik.

Po rezygnacji Gołuchowskiego w 1867 roku z funkcji namiestnika Galicji, Ludwik Possinger wyznaczony został na jego następcę. Nie otrzymał jednak tytułu namiestnika, aczkolwiek de facto taką funkcję sprawował przez całą kadencję – jako pełniący obowiązki. Postrzegany był jako dobry i konsekwentny urzędnik, jednak zarzucano mu nadmierny szwarcgelberowski lojalizm. Possinger był współautorem reformy administracyjnej królestwa Galicji, w wyniku której, między innymi utworzono samorządy. W czerwcu 1869 roku wprowadził również w życie ustawy sejmowe, które polonizowały aparat państwowy w Galicji.

Possinger von Choborski, Ludwig Freiherr

7 września 1870 roku Posssinger dostąpił nobilitacji – Franciszek Józef nadał mu tytuł barona z herbem Leliwa, a do swego nazwiska nowo mianowany Freiherr dodał von Choborski. Addycja z partykułą von lekko przekształconego i uszlachetnionego nazwiska panieńskiego matki – chłopki, Łemkini znad Popradu, z dzisiejszej perspektywy stanowi zabieg niebywały. Ale czy faktycznie chodziło mu o upamiętnienie matki Anny Chobor czy też o podkreślenie swego pochodzenia? – nie wiadomo, przypuszczam jednak, że nie. Świadczyć o tym może treść listu proboszcza z Wysowej, księdza Wiktora Salomona wysłanego do Possingera na początku lat siedemdziesiątych, w którym zwrócił się pytaniem, czy nie chciałby pomnika na grobie swoich rodziców postawić bo z czasem mogą rozkopać grób i pochować w nim kogo innego. Salomon nie uzyskał jednak od namiestnika żadnej odpowiedzi.
Wraz z nominacją na ministra handlu, w epizodycznym rządzie Ludwiga Holzgethana, jesienią 1871 roku baron Possinger przeprowadził się ze Lwowa do Wiednia. Po rozwiązaniu gabinetu w listopadzie 1871 roku, otrzymał tekę ministra rolnictwa, leśnictwa, środowiska i gospodarki wodnej w rządzie Adolfa von Auersperga. 14 lipca 1874 roku mianowany został gubernatorem Moraw, co wiązało się z przeprowadzką do Brna. 18 marca 1880 roku powołany został na gubernatora Dolnej Austrii. Jesienią 1889 roku przeszedł na emeryturę, kupując wcześniej w Grazu willę na ulicy Nibelungen. Zmarł w Grazu 29 stycznia 1905 roku.

Jedna z ulic Wiednia do dzisiaj nosi jego imię – Possingergasse, a jak uczci go Grab czy Wysowa?

 

Damian Nowak (Biecz)

www.mojagalicja.wordpress.com

Skomentuj

Komentuj jako gość

0
Ograniczenie Rozszerzeń Dozwolone rozszerzenia plików: bmp, csv, doc, gif, ico, jpg, jpeg, odg, odp, ods, odt, pdf, png, ppt, rar, txt, xcf, xls, zip 0 / 3

    Biorą udział w konwersacji

      MARVIS

      akcenta.pl

      loading...

      for him

      loading...

      for her

      loading...